Για ποιό λόγο πρέπει να προσθέσω ένα δόντι που έχασα και το οποίο είναι σχετικά πίσω και δεν φαίνεται πολύ ?

by manager
 

 

 

 

Για ποιό λόγο πρέπει να προσθέσω ένα δόντι που έχασα και το οποίο είναι σχετικά πίσω και δεν φαίνεται πολύ ?

Τα παλαιότερα χρόνια ένα δόντι οδηγούνταν πολύ πιο εύκολα στην εξαγωγή. Σήμερα έχουμε περισσότερες επιλογές για να αποκαταστήσουμε δόντια που έχουν προχωρημένες βλάβες αντί να τα βγάλουμε. Παρ`όλα αυτά, πολλοί  άνθρωποι εξακολουθούν να επιλέγουν την εξαγωγή, ίσως επειδή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την καλύτερη θεραπεία. Κάποιοι άλλοι  ασθενείς δεν έχουν το χρόνο,ή αμελούν για καιρό ένα χαλασμένο δόντι,κάποιοι άλλοι φοβούνται να πάνε στον οδοντίατρο έγκαιρα , παρά μόνο όταν ο πόνος φτάσει στο απροχώρητο, οπότε μπορεί το δόντι να είναι τόσο άσχημα που να πρέπει να αφαιρεθεί.

Αλλά πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι είναι σημαντικό τα ελλείποντα δόντια να αντικαθίστανται.

           Παρακάτω περιγράφονται μερικοί λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να αντικαθίστανται τα ελλείποντα δόντια με προσθετική αποκατάσταση :

  1. Όσο υπάρχουν άθικτα δόντια στην απέναντι γνάθο,αλλά και παρακείμενα δόντια, το δόντι που λείπει, πρέπει να αντικαθίσταται. Αυτό συμβαίνει διότι, η επαφή με τα διπλανά δόντια  κρατά τα δόντια στη θέση τους. Όταν υπάρχει ένα κενό, το δόντι από το απέναντι τόξο (ανταγωνιστής) αρχίζει να μεταναστεύει προς τον ανοιχτό χώρο, αλλάζοντας την ευθυγράμμιση των δοντιών. Τα παρακείμενα δόντια, επίσης, μετακινούνται προς τον χώρο που δημιουργείται από το δόντι που λείπει. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την αισθητική του χαμόγελου σε μακροπρόθεσμη βάση.
  2. Για τη σωστή λειτουργία της γνάθου και την αποτελεσματικότητα της μάσησης ,αλλά και την σωστή και σταθερή σύγκλειση των δοντιών (εφαρμογή-πάτημα άνω και κάτω οδοντικού φραγμού) είναι απαραίτητο να αντικαθίστανται τα ελλείποντα δόντια.
  3.  Όταν ένα πίσω δόντι λείπει , αυτό σημαίνει ότι πολλά τρόφιμα μπορεί να κολλήσουν εκεί στο κενό, το οποίο μπορεί να επηρεάσει την υγεία των υπολοίπων δοντιών, αν δεν καθαρίζονται σωστά.
  4. Είναι δύσκολο να μασηθούν οι τροφές,  ειδικά αν είναι ένα οπίσθιο δόντι που λείπει. Οπότε τι κάνουμε; Οι περισσότεροι  προσπαθούμε να μασάμε  με τη μία πλευρά μόνο, εκείνην η οποία έχει όλα τα δόντια ανέπαφα. Η μονόπλευρη μάσηση όμως για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι δυνατόν να επηρεάσει τελικά την υγεία του σαγονιού μας και τους μυς της γνάθου,επιβαρύνει τα δόντια που αποκλειστικά μασάνε, και επίσης δεν αυτοκαθαρίζονται τα δόντια της πλευράς που για πολύ  καιρό δεν μασάει.
  5. Η εμφάνιση (αισθητική) του χαμόγελου επηρεάζεται ακόμα και με την απώλεια ενός προγομφίου ή 1ου γομφίου διότι την ώρα που γελάμε αποκαλύπτεται συνήθως μέχρι και ο 1ος γομφίος(τραπεζίτης). Στις μέρες μας είναι ζήτημα πολιτισμού, αλλά και κοινωνικής αποδοχής, η ύπαρξη ενός χαμόγελου με πλήρη οδοντικό φραγμό ,και σίγουρα επομένως και προυπόθεση ψυχικής ισσοροπίας.

Για τους παραπάνω λόγους , μην αναβάλλετε  να αντικαταστήσετε το χαμένο δόντι σας. Υπάρχουν πολλές επιλογές που είναι διαθέσιμες σήμερα για την αντικατάσταση των δοντιών. Συζητήστε με τον οδοντίατρό σας  ποια λύση μπορεί να είναι η καλύτερη για εσάς.

Αρχαία οδοντοστοιχία ρίχνει φως στην ανθρώπινη εξέλιξη

by manager
Αρχαία οδοντοστοιχία ρίχνει φως στην ανθρώπινη εξέλιξη

Ο σκελετός της Lagar Velho (DTI/Photo University of Bristol).

by Claudia Salwiczek, DTI

 

Αρχαία οδοντοστοιχία ρίχνει φως στην ανθρώπινη εξέλιξη

 

Τα δόντια ανήκουν σε έναν αξιοσημείωτα καλά διατηρημένο σκελετό ενός παιδιού που βρέθηκε το 1998-99 στην τοποθεσία Abrigo do Lagar Velho στην Πορτογαλία. Το παιδί, που έχει ταξινομηθεί στους σύγχρονους ανθρώπους της γραμμής των Νεάντερταλ, πυροδότησε αντιφατικές υποθέσεις σχετικά με το πόσο εκτενώς οι Νεάντερταλ διασταυρώθηκαν με ομάδες ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής, όταν ήρθαν σε επαφή στην Ευρώπη.

Ο πρώιμος σύγχρονος άνθρωπος, του οποίου η ανατομία έχει βασικές ομοιότητες με τον άνθρωπο σήμερα, εμφανίστηκε πριν από 50.000 χρόνια και γενικά πιστεύεται ότι λίγα άλλαξαν στην ανθρώπινη φύση από τότε. Όταν η επιστημονική κοινότητα εξετάζει τη φυσιολογία ανθρώπων της όψιμης αρχαϊκής εποχής, όπως τους Νεάντερταλ, συχνά τους συγκρίνει με τους σημερινούς ανθρώπους. Κατ’ αυτό τον τρόπο όμως παραμερίζεται η φυσιολογία των πρώιμων σύγχρονων ανθρώπων που χρονικά βρίσκονταν κοντά στους Νεάντερταλ.

Με το σκεπτικό αυτό, ερευνητές από τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και την Πορτογαλία ανέλυσαν εκ νέου την οδοντοφυΐα του παιδιού της Lagar Velho, ώστε να δουν πώς συγκρινόταν με τα δόντια των Νεάντερταλ, των ανθρώπων της ύστερης Πλειστόκαινου (12.000 χρόνια πριν) και των σύγχρονων ανθρώπων.

Εφαρμόζοντας μια τεχνική που ονομάζεται μικρο-τομογραφία, η οποία χρησιμοποιεί ακτίνες Χ ώστε να δημιουργήσει διατομές τρισδιάστατων αντικειμένων, οι επιστήμονες διερεύνησαν τα σχετικά στάδια του σχηματισμού των δοντιών και τις αναλογίες του σμάλτου, της οδοντίνης και του πολφού στα δόντια. Διαπίστωσαν ότι για ένα στάδιο ανάπτυξης των πλάγιων δοντιών, τα μπροστινά δόντια καθυστέρησαν σχετικά στο βαθμό σχηματισμού τους. Επιπλέον, τα μπροστινά δόντια είχαν μεγαλύτερο όγκο οδοντίνης και πολφού, αλλά αναλογικά λιγότερο σμάλτο σε σχέση με τα δόντια των σύγχρονων ανθρώπων. Τα δόντια του παιδιού της Lagar Velho ταιριάζουν στο πρότυπο που είναι εμφανές στους προγόνους Νεάντερταλ αλλά διαφέρουν με τα δόντια των ανθρώπων της ύστερης Πλειστόκαινου (ηλικίας 12.000 χρόνων) και των σύγχρονων ανθρώπων.

«Η νέα αυτή ανάλυση του παιδιού της Lagar Velho συμβάλλει στη συγκρότηση ενός σώματος πληροφοριών από άλλα απολιθώματα πρώιμων σύγχρονων ανθρώπων που βρέθηκαν στην Ευρώπη. Βλέπουμε ότι αυτοί οι πρώιμοι σύγχρονοι άνθρωποι ήταν σύγχρονοι αλλά όχι εξ ολοκλήρου. Η εξέλιξη της ανθρώπινης ανατομίας συνεχίστηκε για 30.000 ως 40.000 χρόνια μετά από αυτούς», σχολίασε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μπρόστολ, João Zilhão.

Γιατρέ να βάλουμε εμφύτευμα;

by manager
Γιατρέ να βάλουμε εμφύτευμα; Εμφυτεύματα στην αισθητική ζώνη.

Γιατρέ να βάλουμε εμφύτευμα;

 

Εμφυτεύματα στην αισθητική ζώνη.

Συχνά ο οδοντίατρος βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα αν θα διατηρήσει, αποκαταστήσει ένα χαλασμένο δόντι η θα το αντικαταστήσει με εμφύτευμα.

Στην αφοπλιστική ερώτηση του ασθενούς «γιατρέ θα βάλουμε εμφύτευμα;» Ο οδοντίατρος καλείται να πάρει μια όχι και τόσο εύκολη απόφαση. Πολλοί παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη σε συνδυασμό πάντα με τις καλύτερες διαθέσιμες ενδείξεις προβλεψιμότητας και αποτελεσματικότητας καθενός από τα πρωτόκολλα θεραπείας. Οι κυριότεροι παράγοντες που ο οδοντίατρος προσμετρά είναι:

– περιοδοντικοί

– ενδοδοντικοί

– προσθετικοί

– η κλινική κατάσταση του κάθε ασθενούς

– η ιατρική εμπειρία του.

Όταν κριθεί απαραίτητο να αποκατασταθούν τα φυσικά δόντια και η εξαγωγή των δοντιών είναι αναπόφευκτη μιας και οι συντηρητικές λύσεις θεραπείας δεν πέτυχαν τότε οι έρχονται να δώσουν την λύση οι επιεμφυτευματικές αποκαταστάσεις.

Η απόφαση εξαγωγής των μη αποδεκτών δοντιών εξαρτάται από:

– τον βιότυπο των ούλων

– την γραμμή χαμόγελου του ασθενούς

– την τοπική διαθεσιμότητα οστού

– τις προσδοκίες του ασθενούς σχετικά με την τελική αισθητική έκβαση.

Με το πέρασμα των χρόνων οι ασθενείς εξοικειώνονται με τα εμφυτεύματα και οι οδοντίατροι αποκτούν μεγαλύτερη εξειδίκευση και εμπειρία στην αντικατάσταση δοντιού με εμφύτευμα.

Αν ξεπεραστεί ο παράγοντας του κόστους και με δεδομένο ότι η αισθητική και το όμορφο χαμόγελο γίνεται επιθυμία και αναγκαιότητα ολοένα και περισσότερων ανθρώπων τότε μπορεί να γίνει εύκολα προβλέψιμο ότι η ζήτηση για εμφυτεύματα θα αυξηθεί. Άλλωστε ποιος δεν θέλει να μοιραστεί μια ωραία selfie ? φωτογραφία στα social media με τους φίλους του;

Όλα αυτά και πολλά ακόμα θέματα έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Ueli Grunder «Εμφυτεύματα στην Αισθητική Ζώνη, Μια βήμα προς βήμα στρατηγική θεραπείας».

Για να είναι εύκολα κατανοητό από τον έλληνα οδοντίατρο ανέλαβε ο γνωστός οδοντίατρος Νίκος Κρόμπας την επιμέλεια και μετάφραση του βιβλίου στα ελληνικά.

Πρόκειται για μια πολύτιμη έκδοση γεμάτη πλούσιο φωτογραφικό υλικό από χειρουργικές επεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων εκείνων της αντιστάθμισης μείωσης οστού και μαλακών ιστών μετά από απώλεια προσθηκών δοντιών, αλλά και πολύτιμες θεωρητικές γνώσεις γύρω από τα εμφυτεύματα.

Η τριαντάχρονη ιατρική εμπειρία του Ueli Grunder έχει καταγράφει σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί κορυφαίο σύγγραμμα παγκοσμίως στον τομέα του.

Ο Νίκος Κρόμπας ορμώμενος από την αγάπη του για την οστική ανάπλαση, την ενασχόληση του με την οστεοενσωμάτωση και το πάθος του για διδασκαλία χάρισε στην ελληνική οδοντιατρική κοινότητα αυτό το υπέροχο βιβλίο στην ελληνική γλώσσα.