Τα δόντια ανήκουν σε έναν αξιοσημείωτα καλά διατηρημένο σκελετό ενός παιδιού που βρέθηκε το 1998-99 στην τοποθεσία Abrigo do Lagar Velho στην Πορτογαλία. Το παιδί, που έχει ταξινομηθεί στους σύγχρονους ανθρώπους της γραμμής των Νεάντερταλ, πυροδότησε αντιφατικές υποθέσεις σχετικά με το πόσο εκτενώς οι Νεάντερταλ διασταυρώθηκαν με ομάδες ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής, όταν ήρθαν σε επαφή στην Ευρώπη.

Ο πρώιμος σύγχρονος άνθρωπος, του οποίου η ανατομία έχει βασικές ομοιότητες με τον άνθρωπο σήμερα, εμφανίστηκε πριν από 50.000 χρόνια και γενικά πιστεύεται ότι λίγα άλλαξαν στην ανθρώπινη φύση από τότε. Όταν η επιστημονική κοινότητα εξετάζει τη φυσιολογία ανθρώπων της όψιμης αρχαϊκής εποχής, όπως τους Νεάντερταλ, συχνά τους συγκρίνει με τους σημερινούς ανθρώπους. Κατ’ αυτό τον τρόπο όμως παραμερίζεται η φυσιολογία των πρώιμων σύγχρονων ανθρώπων που χρονικά βρίσκονταν κοντά στους Νεάντερταλ.

Με το σκεπτικό αυτό, ερευνητές από τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και την Πορτογαλία ανέλυσαν εκ νέου την οδοντοφυΐα του παιδιού της Lagar Velho, ώστε να δουν πώς συγκρινόταν με τα δόντια των Νεάντερταλ, των ανθρώπων της ύστερης Πλειστόκαινου (12.000 χρόνια πριν) και των σύγχρονων ανθρώπων.

Εφαρμόζοντας μια τεχνική που ονομάζεται μικρο-τομογραφία, η οποία χρησιμοποιεί ακτίνες Χ ώστε να δημιουργήσει διατομές τρισδιάστατων αντικειμένων, οι επιστήμονες διερεύνησαν τα σχετικά στάδια του σχηματισμού των δοντιών και τις αναλογίες του σμάλτου, της οδοντίνης και του πολφού στα δόντια. Διαπίστωσαν ότι για ένα στάδιο ανάπτυξης των πλάγιων δοντιών, τα μπροστινά δόντια καθυστέρησαν σχετικά στο βαθμό σχηματισμού τους. Επιπλέον, τα μπροστινά δόντια είχαν μεγαλύτερο όγκο οδοντίνης και πολφού, αλλά αναλογικά λιγότερο σμάλτο σε σχέση με τα δόντια των σύγχρονων ανθρώπων. Τα δόντια του παιδιού της Lagar Velho ταιριάζουν στο πρότυπο που είναι εμφανές στους προγόνους Νεάντερταλ αλλά διαφέρουν με τα δόντια των ανθρώπων της ύστερης Πλειστόκαινου (ηλικίας 12.000 χρόνων) και των σύγχρονων ανθρώπων.

«Η νέα αυτή ανάλυση του παιδιού της Lagar Velho συμβάλλει στη συγκρότηση ενός σώματος πληροφοριών από άλλα απολιθώματα πρώιμων σύγχρονων ανθρώπων που βρέθηκαν στην Ευρώπη. Βλέπουμε ότι αυτοί οι πρώιμοι σύγχρονοι άνθρωποι ήταν σύγχρονοι αλλά όχι εξ ολοκλήρου. Η εξέλιξη της ανθρώπινης ανατομίας συνεχίστηκε για 30.000 ως 40.000 χρόνια μετά από αυτούς», σχολίασε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μπρόστολ, João Zilhão.

Εμφυτεύματα στην αισθητική ζώνη.

Συχνά ο οδοντίατρος βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα αν θα διατηρήσει, αποκαταστήσει ένα χαλασμένο δόντι η θα το αντικαταστήσει με εμφύτευμα.

Στην αφοπλιστική ερώτηση του ασθενούς «γιατρέ θα βάλουμε εμφύτευμα;» Ο οδοντίατρος καλείται να πάρει μια όχι και τόσο εύκολη απόφαση. Πολλοί παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη σε συνδυασμό πάντα με τις καλύτερες διαθέσιμες ενδείξεις προβλεψιμότητας και αποτελεσματικότητας καθενός από τα πρωτόκολλα θεραπείας. Οι κυριότεροι παράγοντες που ο οδοντίατρος προσμετρά είναι:

– περιοδοντικοί

– ενδοδοντικοί

– προσθετικοί

– η κλινική κατάσταση του κάθε ασθενούς

– η ιατρική εμπειρία του.

Όταν κριθεί απαραίτητο να αποκατασταθούν τα φυσικά δόντια και η εξαγωγή των δοντιών είναι αναπόφευκτη μιας και οι συντηρητικές λύσεις θεραπείας δεν πέτυχαν τότε οι έρχονται να δώσουν την λύση οι επιεμφυτευματικές αποκαταστάσεις.

Η απόφαση εξαγωγής των μη αποδεκτών δοντιών εξαρτάται από:

– τον βιότυπο των ούλων

– την γραμμή χαμόγελου του ασθενούς

– την τοπική διαθεσιμότητα οστού

– τις προσδοκίες του ασθενούς σχετικά με την τελική αισθητική έκβαση.

Με το πέρασμα των χρόνων οι ασθενείς εξοικειώνονται με τα εμφυτεύματα και οι οδοντίατροι αποκτούν μεγαλύτερη εξειδίκευση και εμπειρία στην αντικατάσταση δοντιού με εμφύτευμα.

Αν ξεπεραστεί ο παράγοντας του κόστους και με δεδομένο ότι η αισθητική και το όμορφο χαμόγελο γίνεται επιθυμία και αναγκαιότητα ολοένα και περισσότερων ανθρώπων τότε μπορεί να γίνει εύκολα προβλέψιμο ότι η ζήτηση για εμφυτεύματα θα αυξηθεί. Άλλωστε ποιος δεν θέλει να μοιραστεί μια ωραία selfie ? φωτογραφία στα social media με τους φίλους του;

Όλα αυτά και πολλά ακόμα θέματα έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Ueli Grunder «Εμφυτεύματα στην Αισθητική Ζώνη, Μια βήμα προς βήμα στρατηγική θεραπείας».

Για να είναι εύκολα κατανοητό από τον έλληνα οδοντίατρο ανέλαβε ο γνωστός οδοντίατρος Νίκος Κρόμπας την επιμέλεια και μετάφραση του βιβλίου στα ελληνικά.

Πρόκειται για μια πολύτιμη έκδοση γεμάτη πλούσιο φωτογραφικό υλικό από χειρουργικές επεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων εκείνων της αντιστάθμισης μείωσης οστού και μαλακών ιστών μετά από απώλεια προσθηκών δοντιών, αλλά και πολύτιμες θεωρητικές γνώσεις γύρω από τα εμφυτεύματα.

Η τριαντάχρονη ιατρική εμπειρία του Ueli Grunder έχει καταγράφει σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί κορυφαίο σύγγραμμα παγκοσμίως στον τομέα του.

Ο Νίκος Κρόμπας ορμώμενος από την αγάπη του για την οστική ανάπλαση, την ενασχόληση του με την οστεοενσωμάτωση και το πάθος του για διδασκαλία χάρισε στην ελληνική οδοντιατρική κοινότητα αυτό το υπέροχο βιβλίο στην ελληνική γλώσσα.

Ερευνητές ανέπτυξαν ένα τρισδιάστατο εμβιομηχανικό μοντέλο που δείχνει την κατανομή δυνάμεων εντός της γνάθου όταν ένας άνθρωπος μασά και συγκλείνει.

Σε που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ της Αυστραλίας βρέθηκε πως η σύγκλειση και η μάθηση αποτελεί την αιτία που τα μόνιμα δόντια ερευνούν μέσα από τα ούλα και όχι κάποια εσωτερική, άγνωστη δύναμη.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εικόνες CT σαρώσεων από το κάτω γνάθο ενός οκτάχρονου παιδιού για να σχεδιάσουν ένα τρισδιάστατο μοντέλο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να παρατηρηθούν οι δυνάμεις που παράγονται από τη σύγκλειση και τη μάθηση. Ο στόχος της έρευνας ήταν να παρουσιαστεί η κατανομή δυνάμεων εντός της γνάθου κατά τη μάθηση και τη σύγκλειση. «Σχεδιάσαμε τους σκληρούς και μαλακούς ιστούς στο γνάθο και εισάγαμε τα δεδομένα που συλλέξαμε για την κίνηση της γνάθου στο λογισμικό», ανέφερε ο Dr. B.Sarrafpour, Στοματικός και Γναθοπροσωπικός Παθολόγος και Οδοντίατρος στο Πανεπιστήμιο του Σύδνευ· και τα πρόσθια δόντια κατά τη μάθηση και μπορέσαμε να εκτιμήσουμε τη δύναμη στα δόντια, το οστό και τους μαλακούς ιστούς”…

Διαβάστε περισσότερα στο Dental Tribune πατώντας  εδώ